Książka François Soulages'a zarysowuje kontury estetyki fotografii, umożliwiając pytanie  o status fotografii jako sztuki. Refleksja ta bazuje na analizie licznych dzieł fotograficznych i  opiera się na definicji nowych pojęć, wypracowanych w świetle estetyki, filozofii oraz psychoanalizy. Na dzieło składają się trzy kręgi problemów:

- Jakie związki utrzymuje fotografia z rzeczywistością?

- Czym charakteryzuje się dzieło fotograficzne?

- Dzięki czemu sztuka fotograficzna sytuuje się w centrum, a nawet stanowi serce sztuki współczesnej?

Fotografia, która przez długi czas była uważana jedynie za narzędzie, z którego się korzysta, obecnie można podziwiać w galeriach i muzeach jako dzieło sztuki samo w sobie. Pojawia się w momencie rozkwituwielkich metropolii, ekonomii monetarnej, industrializacji i demokracji. Była zatem z początku obrazem społeczeństwa kupieckiego, najlepiej potrafiła je udokumentować i aktualizować jego wartości. O ile jednak odpowiadała nowoczesnemu przemysłowemu społeczeństwu, to dziś ciężko jej spełnić wszystkie potrzeby społeczeństwa informacji, bazującemu na sieci cyfrowej. Fotografia jest więc przedmiotem tej książki: w swej różnorodności form, od dokumentu po sztukę współczesną, w swej historyczności: od jej początków w połowie XIX wieku, aż po stworzenie "sztuki fotograficznej", co pozwala autorowi na rozróżnienie "sztuki fotografii" od "fotografii artystów".

Czym jest literatura? Co decyduje o "literackości" tekstu i jak można wyjaśnić jego niezwykłą zdolność do porażania, upajania - i zachwycania jego czytelników? Przez całe wieki czołowi myśliciele zmagali się z tymi pytaniami, ale żadnemu nie udało się określić istoty literatury. Derek Attridge proponuje, abyśmy ten opór wobec definicji wzięli za punkt wyjścia, aby na nowo odkrywać nie tylko literaturę, ale różnorodne praktyki zachodniej sztuki.

W książce autor stara się pokazać, jak dalece popularne dzisiaj rozróżnienie na sex i gender oraz rozliczne feministyczne koncepcje „różnicy seksualnej” mają swoje źródło w teorii Freuda.

Czym jest autentyczne ja? Na czym polega autentyczne istnienie? Kiedy "jesteśmy sobą", a kiedy nakładamy jedynie maskę, która przesłania nasza prawdziwa osobowość?