Wszystkie prezentowane tu eseje krążą uparcie wokół jednej kwestii: aktualności romantyzmu. Pomimo wielkiej rozpiętości tematów - od filozofii, przez literaturę, do polityki - mają one swój punkt zborny, dzięki któremu układają się w luźną konstelację romantyczną, dokładnie taką, jaką za wzór ładu brali romantycy jenajscy: dygresyjną, arabeskową, a jednak nie całkiem chaotyczną. Stąd też tytuł wyboru: Romantyzm, niedokończony projekt, będący czytelną aluzją do znanego tytułu rozprawy Habermasa na temat oświecenia. Na przekór Habermasowi i innym twardym oświeceniowcom, autorka broni dziedzictwa romantyzmu przed popularną kliszą, postrzegającą w nim skłonność do irracjonalizmu, gorączki i szaleństwa. Bliska jej postawa romantyczna, wypracowana przede wszystkim przez myślicieli brytyjskich, bynajmniej nie oddziela rozwagi i romantyczności - sense and sensibility - lecz chytrze łączy oba podejścia. Romantyzm okazuje się tu pewną szczególną formą racjonalności, a nie, jak to się zwykle w polskiej tradycji przedstawia, rozwichrzoną „romantycznością" przeciwstawioną „szkiełku i oku".

Autorka postawiła sobie za zadanie uwzględnienie w Antologii głosów samych Afrykanów, a nie jak to było do tej pory tylko Europejczyków. Jest to zadanie o tyle trudne, że to, co nazywamy sztuką afrykańską jest bardzo silnie uwikłane w sfery postrzegana świata, które Europejczycy sytuują na obrzeżach myśli estetycznej.

Proponowany zestaw tekstów dotyczy bardzo szerokiej gamy zjawisk.

Znajdujemy

w nim rozdział poświęcony sztuce słowa i tradycji ustnych przekazów, skupiający się na tekstach narracyjnych. Jest rozdział poświęcony rytualnej roli rzeźb i masek oraz ich związkom zarówno ze strefą wierzeń, jak i z symbolicznym postrzeganiem figury człowieka i jej atrybutów.

Uwzględnione są

wzajemne przenikające się sfery tańca, muzyki i śpiewu. Ważne miejsce przypada tekstom dotyczącym estetycznej percepcji ludzkiego ciała i ubioru.

Antologię zamyka rozdział poświęcony architekturze oraz zdobnictwu i estetyce przedmiotów codziennego użytku.

Książka ta, to zbiór trzech esejów najwybitniejszego historyka holenderskiego, Johana Huizingi, znanego u nas z monumentalnej monografii Jesień Średniowiecza, pracy, Homo ludens, czy biografii Erazma z Rotterdamu. W szkicach tych ukazujących się po polsku po raz pierwszy, Huizinga omawia rozmaite uwarunkowania, które w ciągu zaledwie kilkudziesięciu lat doprowadziły do tego, że na bagnach Holandii rozkwitło nagle nowe państwo - potężne imperium handlowe i powstał nowy naród - Holendrzy, twórcy jednego z najciekawszych i najbardziej oryginalnych modeli kultury w siedemnastowiecznej Europie.