„Chciałem wiedzieć, dlaczego chciano mnie zabić. To była prawie sprawa osobista". Tak odpowiadał Leon Poliakov na pytanie, dlaczego zajął się antysemityzmem.

Niniejsze dwutomowe wydanie Historii antysemityzmu nie jest tylko wydaniem skróconym czterotomowego dzieła, które ukazało się w latach 1956 - 1977. Ta nowa, skorygowana, uzupełniona i uaktualniona wersja, w której Léon Poliakov zrezygnował z kilku fragmentów i z przypisów, stanowi bez wątpienia najważniejsze dzieło naukowe na temat antysemityzmu.

Pierwszy tom obejmuje okres od starożytności do czasów nowożytnych.

Drugi tom rozpoczyna europejskie oświecenie, a kończy - szaleństwo ludobójstwa.

Historia teatru i dramatu włoskiego jest pierwszą tego typu polską publikacją, skierowaną nie tylko do miłośników włoskiego teatru czy studentów italianistyki, ale także do szerokiego grona odbiorców. Zamiarem Autorów było określenie głównych linii rozwoju teatru włoskiego, na tle szerszego kontekstu społeczno-politycznego i kulturowego w powiązaniu z teatrem europejskim oraz omówienie twórczości najważniejszych artystów i ich dzieł, choć z oczywistych względów nie znalazły się w tym opracowaniu wszystkie nazwiska ludzi teatru, którzy zasłużyli się dla włoskiej sceny.

Książka jest rodzajem wstępu do estetyki i sztuki japońskiej. Jej zasadniczym celem jest wprowadzenie polskiego czytelnika w coraz bardziej popularną w naszym kraju dziedzinę wiedzy. W książce omówione zostały główne problemy związane z ogólnymi cechami tradycyjnej estetyki japońskiej oraz jej historia od czasów najdawniejszych do współczesności. Zostały tu również przedstawione zagadnienia związane z estetyką wybranych dziedzin kultury (tatr, literatura, malarstwo, architektura, rzeźba i rzemiosło artystyczne).

Ważną część ksiązki zajmuje obszerny słownik terminów plastycznych i estetycznych oraz indeks znakowy. Atutem książki jest piękna ikonografia unaoczniająca czytelnikowi fascynujący świat japońskiej kultury.

Autorka postawiła sobie za zadanie uwzględnienie w Antologii głosów samych Afrykanów, a nie jak to było do tej pory tylko Europejczyków. Jest to zadanie o tyle trudne, że to, co nazywamy sztuką afrykańską jest bardzo silnie uwikłane w sfery postrzegana świata, które Europejczycy sytuują na obrzeżach myśli estetycznej.

Proponowany zestaw tekstów dotyczy bardzo szerokiej gamy zjawisk.

Znajdujemy

w nim rozdział poświęcony sztuce słowa i tradycji ustnych przekazów, skupiający się na tekstach narracyjnych. Jest rozdział poświęcony rytualnej roli rzeźb i masek oraz ich związkom zarówno ze strefą wierzeń, jak i z symbolicznym postrzeganiem figury człowieka i jej atrybutów.

Uwzględnione są

wzajemne przenikające się sfery tańca, muzyki i śpiewu. Ważne miejsce przypada tekstom dotyczącym estetycznej percepcji ludzkiego ciała i ubioru.

Antologię zamyka rozdział poświęcony architekturze oraz zdobnictwu i estetyce przedmiotów codziennego użytku.