Cena detaliczna: 49,00 zł

HORYZONTY NOWOCZESNOŚCI. Tom 80

Niemiecka pamięć jest szczególna, gdyż wyrasta z konieczności dokonania rozrachunku z wyjątkowo trudną przeszłością. Żyjemy dziś w czasach, gdy świadków największej katastrofy XX wieku jest coraz mniej. Niezbędne jest więc poszukiwanie sposobów uwolnienia pamięci od jednostkowego spojrzenia i wpisania jej w kontekst kulturowy. W oparciu o różne podejścia i metodologie próby takie podejmują: Jan i Aleida Assmannowie, Harald Welzer, Astrid Erll, Birgit Neumann, Günter Butzer, Renete Lachmann, Jörn Rüsen i Andreas Huyssen. Przekraczają oni granice dyscyplin, zakreślają nowe obszary badawcze i pokazują, że pamięć jest jednym z najbardziej fascynujących pojęć współczesnej humanistyki.

Cena detaliczna: 41,00 zł

HORYZONTY NOWOCZESNOŚCI. Tom 83

Książka ta jest – nie tylko w polskim literaturoznawstwie – pionierską próbą rekonstrukcji dziejów komparatystyki literackiej w połączeniu z historią nowoczesnej translatologii. Autor sięga do dziewiętnastowiecznej genealogii badań porównawczych, anatomicznych atlasów, prac z zakresu botaniki i zoologii, inspiracji płynących z recepcji idei Weltliteratur, by ukazać początki dyscypliny w horyzoncie jej dwudziestowiecznych przemian, a następnie skierować historyczną perspektywę w kierunku debat i dyskusji zogniskowanych wokół wyzwań komparatystyki najnowszej. Kluczową dla prowadzonego w tej książce dyskursu kategorię translacji poddano analizie w kontekście trzech teoretycznych formacji: neoformalizmu, reprezentowanego przez teorię polisystemową, badań genderowych oraz studiów postkolonialnych. Odnajdziemy tutaj jednak dyskurs nie tylko o metodzie, lecz także o egzystencji, czyniący z komparatystyki raczej środowisko niż dyscyplinę, dom raczej niż obcą instytucję. Trzy interpretacyjne itineraria wiodące śladami poezji J. Keatsa, A. Mickiewicza, W. B. Yeatsa, S. Heaneya i – przede wszystkim – Cz. Miłosza wspierają próbę odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób komparatystyka i translatologia wpisują się w mapę humanistycznej refleksji, jak mogą pomóc nowoczesnemu podmiotowi w rozumieniu siebie, świata i współtworzonej kultury.

Cena detaliczna: 43,00 zł

Mój głos przychodzi i odchodzi. Z Waszego punktu widzenia pochodzi ode mnie. Przychodzi do Was ode mnie; z mojego - wydobywa się ze mnie. Pomiędzy tym przychodzeniem i odchodzeniem w danym kierunku zawierają się wszystkie problemy, jak również wszelkie zdumiewające kwestie związane z głosem, oddzielonym od ciała. Mój głos wydobywa się ze mnie po pierwsze w sensie fizycznym. Jest wytwarzany przez mój aparat mowy - oddech, krtań, zęby, język, podniebienie i wargi. To właśnie ten głos słyszę rozbrzmiewający w mojej głowie, wzmocniony i zmodyfikowany przez kości czaszki, równocześnie widzę i słyszę jego efekty w otaczającym świecie.

Cena detaliczna: 85,00 zł

MODERNIZM W POLSCE. Tom 30

MODERNIZM W POLSCE

Jerzy Ficowski (1924-2006), znany między innymi jako tłumacz, schulzolog czy badacz kultury romskiej, był jednak przede wszystkim autorem pierwszorzędnej artystycznie, choć nieco zapoznanej poezji. Nastrajanie pamięci. Artykulacja doświadczenia w poezji Jerzego Ficowskiego jest pierwszą książkową publikacją poświęconą w całości jego twórczości poetyckiej. Kluczem do lektury poezji Ficowskiego jest w niej kontekst filozoficzny, antropologiczny i literaturoznawczy, jaki stanowią przemiany pojmowania doświadczenia w humanistyce, a zwłaszcza kryzys doświadczenia w dobie nowoczesności oraz zwrot doświadczeniowy w literaturoznawstwie. Praca ukazuje centralną rolę ekwiwalentyzacji doświadczenia, zwłaszcza zmysłowego i pamięciowego, w badanej poezji. Obszernej analizie poddany jest w niej unikalny projekt poetycki Ficowskiego – tom Odczytanie popiołów, próba oddania traumatycznego doświadczenia ofiar Zagłady. Umieszczenie go na tle dyskusji o wyrażalności Holokaustu pozwala na omówienie pozycji podmiotu-świadka, który stara się dać wyraz nie tylko własnemu doświadczeniu, ale i, wiedziony etycznym zobowiązaniem stawiania oporu niepamięci, zbliżyć się do przeżycia milczącego Innego. Równocześnie podkreślone zostają swoiste zdobycze poetyckie Ficowskiego, charakterystyczne motywy i metafory wyrażające i reaktywujące pamięć, przede wszystkim figury pisma i śladu. W ostatniej części pracy omówione są dwa ostatnie tomy Ficowskiego – wyjątkowe świadectwo intensyfikacji aktywności twórczej w ostatnim okresie życia poety, przetwarzające charakterystyczne dla późnej poezji motywy starości i pożegnania.

MODERNIZM W POLSCE

Książka ta, wychodząc od koncepcji (Johna Urry'ego i Phila Macnaghtena) istnienia alternatywnych, niesprowadzalnych do siebie metod definiowania przyrody, stanowi próbę prześledzenia sposobów rozumienia i budowania obrazów przyrody w polskiej poezji nowoczesnej. Głównym punktem zainteresowania tej pracy jest twórczość polskich poetów nowoczesnych, takich jak Bolesław Leśmian, Julian Przyboś, Czesław Miłosz oraz Stanisław Barańczak. Analiza ich wierszy jest osadzona zarówno w nieco szerzej pojętym kontekście filozoficznym, zwłaszcza zaś estetycznym i ekokrytycznym, jak i historycznoliterackim. Interpretacja  twórczości wzmiankowanych poetów jest zarazem próbą odpowiedzi na pytanie, czy rzeczywiście każdy z tych twórców wykształcił swój indywidualny sposób rozumienia i obrazowania przyrody oraz jakie są jego konsekwencje dla tego, jak kształtują się relacje między jednostką a światem zewnętrznym. Przełamanie opozycyjnego traktowania pojęć takich jak natura i kultura owocuje znaczącą zmianą w tym, jak pojmowana jest tożsamość podmiotu, a także komplikuje wcześniej jednoznaczne, konwencjonalne modele postrzegania przyrody.

Czy można pisać o książce, nim się ukaże? A nie idzie tu o wcale częstą dziś praktykę recenzowania nowości literackich na podstawie szczotek czy pedeefów. Przypadek jest nieporównanie bardziej intrygujący: Dziennik Mirona Białoszewskiego, którego całość wydana zostanie w roku 2010. Niewielkie fragmenty tego dzieła mają już swoje prasowe pierwodruki. W ciągu dwunastu lat pojawiło się trzynaście urywków, które stanowią w sumie zaledwie ułamek liczącego dwa tysiące stron diariusza. Czy da się już teraz pisać o Dzienniku? Niniejszy tom - na który złożyły się teksty przygotowane przez uczestników spotkań  Pracowni Literatury Polskiej po 1989 roku, działającej w Instytucie Filologii Polskiej UWr - świadczy, że nie jest to całkiem niewykonalne. To pierwsza książka z dziedziny mironologii diarystycznej; jej autorzy znajdują się zatem w sytuacji zarówno ekscytującej, jak i nie wolnej od niepokoju. Ranga nadchodzącej konfrontacji jest zbyt wielka, aby do czasu pełnego wydania Dziennika zabrakło napięcia.

Kisielewski to niewątpliwie jedna z najciekawszych i najbardziej barwnych osobowości w kalejdoskopie polskich intelektualistów XX wieku. Na jego wyjątkowo bogaty dorobek składają się ponad dwa tysiące felietonów, kilka setek artykułów i innych tekstów, dziesiątki książek, kompozycji, ponadto licząca pół wieku szeroka i bogata działalność. 
Książka stanowi próbę systematyzacji intelektualnych poglądów Kisielewskiego, ich uporządkowania i wyjaśnienia, w oparciu o analizę całości dorobku: felietonistyki, artykułów i rozpraw teoretycznych, krytyki, a także publicznej działalności społecznej i politycznej. Powyższe zostały skonfrontowane z praktyką artystyczną Kisielewskiego: prozatorską i muzyczną, wielkie znaczenie ma również analiza kontekstu politycznego, społecznego, ideowego. Książka relacjonuje tym samym całokształt zapatrywań Kisielewskiego na sprawy kultury i sztuki, jako w miarę spójną, choć ewoluującą filozofię sztuki. Jako główną oś, pomagającą uszeregować tak złożone panoptikum zagadnień i problemów omawianych tu różnych sfer działalności Kisielewskiego, przyjęto prządek chronologiczno-problemowy oraz kategorie klerkizmu i autonomii sztuki, będące heterogeniczne względem innych płaszczyzn, idei i koncepcji, a przez to umożliwiające uchronienie wywodu przed niebezpieczeństwem uproszczenia.
Książka wykazuje, iż artystyczne, kulturalne, a także polityczne koncepcje i postulaty Kisielewskiego były uzasadnione, przemyślane i głębokie, opierały się o trwałe, spójne i zdefiniowane w latach trzydziestych XX wieku podstawy światopoglądowe i ideowe, wielki temperament, szeroką i permanentną edukację, wybitnych mistrzów (Irzykowski, Tatarkiewicz, Kołaczkowski) oraz szczególne wydarzenia trzech okresów w dziejach Polski. Poszczególne tezy książki wskazują m.in. na proeuropejską, frankofilską orientację Kisielewskiego, relatywną stałość poglądów, imperatyw liberalizmu we wszystkich płaszczyznach wypowiedzi i działalności, ewolucję i dychotomię postawy klerkowskiej, nadrzędność kategorii muzycznych w zapatrywaniu na sprawy sztuki oraz kluczową rolę doświadczeń lat trzydziestych oraz wojny w kształtowaniu podstaw ideowych i światopoglądu autora.
Kisielewski powszechnie postrzegany jest przede wszystkim jako Kisiel: felietonista, kpiarz, Stańczyk, tymczasem  u podstaw niniejszej książki leży teza stanowiąca o wielkiej powadze autora – humanisty, człowieka kultury, patrioty.

Cena detaliczna: 36,00 zł

Książka podejmuje problem obecności i recepcji niezależnej literatury i  – szerzej – kultury rosyjskiej w Polsce w latach 1956-1989. Omawia zjawiska wciąż mało rozpoznane: samizdat, tamizdat, sztukę nonkonformistów czy działalność dysydencką na tle panoramy przemian zachodzących zarówno w Polsce, jak i w Związku Radzieckim. Stanowi próbę rekonstrukcji wzajemnych polsko-rosyjskich związków w czasach naznaczonych totalitaryzmem. Zaprezentowana w niej twórczość Anny Achmatowej, Osipa Mandelsztama, Michaiła Zoszczenki, Warłama Szałamowa, Aleksandra Sołżenicyna, Andrieja Płatonowa, Josifa Brodskiego ukazuje inną – wolną i suwerenną duchowo – Rosję. Utwory wymienionych autorów kształtowały świadomość Polaków, a ich walory artystyczne przybliżali tłumacze i propagatorzy literatury rosyjskiej, którzy wbrew obowiązującej ideologii, propagandzie oraz stylistyce pisania o Rosji potrafili odkryć czytelnikom jej nieznane dotąd oblicze.