• Rozszerzone i zaktualizowane kompendium wiedzy o dziennikarstwie i mediach
• Obejmuje swoim zakresem historię i teorię mediów, genologię, retorykę i etykę dziennikarską, zagadnienia warsztatowe, prawo prasowe i autorskie oraz cenzurę
• Objaśnia procesy, tendencje  i zjawiska zachodzące w świecie mediów oraz ukazuje zawód dziwnnikarza i jego metody pracy na tle zawodów pokrewnych (rzecznik prasowy, public relations, reklama)
• Uwzględnia uwarunkowania polityczne, ekonomiczne, prawne i technologiczne mediów oraz ich konsekwencje w komunikacji społecznej
• Prezentowane zjawiska i zagadnienia sytuuje w szerokim kontekście cywilizacyjno-kulturowym

Ćwierć wieku przeleżał ten Raport w archiwum Ośrodka Badań Prasoznawczych - od roku 1990 jednostki organizacyjnej Uniwersytetu Jagiellońskiego - wprawdzie niezamknięty przed zaintersowanymi, ale dostępny tylko w postaci maszynopisu. A jest to - moim zdaniem - dokument znacznej wartości.

Opiera się on na sumiennych, nieocenzurowanych badaniach empirycznych: zarówno na masowych ankietach i sondażach opinii grudnia 1980 r. oraz kwietnia, maja, czerwca i początku grudnia 1981 r., jak i na pogłębionych eksperymentach wywiadach środowiskowych i rodzinnych, zapisach obserwacji uczesniczących, a także na systematycznych analizach zawartości ówczesnych mediów i dokumentów życia społecznego.

Książka składa się z 23 artykułów. Jedenaście dotyczy mediów, reszta - języka. Tematyką dominującą w całym zbiorze są media, bo niemal wszystkie teksty o języku odnoszą się do używania go w komunikacji medialnej, przeważnie w wypowiedziach prasowych, a więc tym samym również można je uznać za teksty o mediach.