Manfred Geier urodził się w 1943 roku w Troppau. W 1973 obronił doktorat z teorii języka Norma Chomsky’ego. Wykładał językoznawstwo i literaturoznawstwo na Uniwersytecie w Hamburgu. Obecnie mieszka w Hamburgu, gdzie pracuje jako publicysta i nauczyciel akademicki. Ostatnio ukazały się jego autorstwa: bestsellerowy „Świat Kanta” i w serii monografii wydawnictwa Rowohlt „Martin Heidegger”.

 

Dlaczego człowiek się śmieje i jaką rolę odgrywają w naszym codziennym życiu dowcip i humor? Co wielcy filozofowie pisali o przyczynach i tajemnicach śmiechu, a co ich samych bawiło?

Manfred Geier napisał krótką historię filozoficznego humoru i jednocześnie uchylił nam rąbka tajemnicy śmiechu. Jego książka opowiada o tym, co o komizmie sądzili mądrzy ludzie: poczynając od Platona po Karla Valentina, od Diogenesa po Freuda, pokazuje, że bywali nierzadko i tacy uśmiechnięci filozofowie, którzy potrafili śmiać się z siebie. To pouczający spacer po świecie myśli wielkich filozofów i jednocześnie nader zajmujący zbiór komicznych historii. Podsumowując: sama przyjemność dla Czytelnika. 

 

„Naucza się,

że myślenie stoi ponad ironią i humorem,

 a naucza tego myśliciel, któremu zupełnie

brakuje poczucia humoru.

Ależ to komiczne!"

Sören Kierkegaard

 

 

   

Nie może bowiem ten, kto chce wyrobić sobie rozsądny pogląd na wszystko, poznać tego, co jest poważne, bez poznania tego, co jest śmieszne, tak jak w ogóle żadnej rzeczy nie można dobrze poznać, nie poznawszy jej przeciwieństwa.

   

Platon

Zdaje się, że nasz świat

To jeden wielki szpital dla obłąkanych, do którego

Z niezmierzonego uniwersum

przysłano wszystkich głupców na kwarantannę.

Immanuel Kant 

   

„Filozofia jest wtedy, kiedy się śmiejemy. A śmiejemy się z głupoty.” Hans Blumenberg podsumował w ten sposób długą historię, która trwa aż do naszych czasów, a  rozpoczęła się wraz z platońskim potępieniem śmiechu z upadku filozofa. Bo tylko głupi ludzie mogą śmiać się z filozofii i jej specjalistów.

  Czy nie ma zatem w filozofii miejsca na śmiech? Nie ma mądrych ludzi z filozoficznymi zainteresowaniami, nie odmawiających sobie prawa do śmiechu?

 

Są, ale trzeba ich szukać, przy czym niekiedy należy się w tym celu zagłębić w odległe warstwy historii filozofii. Gdyż obok poważnego Platona i jego niezliczonych następców, mamy w akademickiej filozofii także śmiejącego się Demokryta, od którego bierze początek inna tradycja. W tej książce wyruszymy jej śladami, powiodą nas przez ponad dwa tysiące lat, od Demokryta i Diogenesa, przez Kanta i Kierkegaarda, aż do Karla Valentina, który filozoficzne zdziwienie językiem przemienił w komizm, pozwalając nam bezpośrednio doświadczyć zmysłowości śmiechu.

   

Ludzki śmiech należy do najpiękniejszych rzeczy na ziemi, jeżeli spojrzy się na rzecz praktycznie. O nim i jego przyczynach traktuje Filozofia humoru, w podwójnym rozumieniu tego dopełniacza: będziemy filozoficznie wyjaśniać, dlaczego i z czego ludzie się śmieją; pokażemy też roześmianych filozofów, w których życiu i dziełach humor odgrywa ważną rolę, ów„talent cenny i rzadki”, którego źródło zbadał Siegmund Freud. Nie muszę chyba podkreślać, że opowiadam się po ich stronie.

 

Mała komedia, w której o nic nie chodzi.

 

cena detaliczna 29,00 zł