Po odejściu żony, adwokat Hector Loursat porzucił karierę i zaczął szukać pocieszenia w czerwonym winie. Mieszka w Moulins, ze swoją córką Nicole, w wielkim domu, którego większość pomieszczeń pozostaje niezamieszkana. Pewnego wieczoru niezwykłe zdarzenie wstrząsa jego światem: odkrywa zamordowanego w domu obcego człowieka. Tu zaczyna się historia sekretnego życia Nicole...

Powiedzieli o książce:

Właśnie przyczytałem niezwykłą książkę Obcy w domu. Od dawna nic mnie tak bardzo nie zainteresowało. Jakże bardzo chciałbym dłużej sobie z Panem porozmawiać!

Andre Gide

Georges Simenon, francuskojęzyczny pisarz belgijski, urodzony w Liège w 1903 r. Jeszcze jako młody człowiek decyduje się, że będzie pisać. W wieku szesnastu lat zostaje dziennikarzem Gazette de Liège, pisząc najpierw do działu lokalnych wydarzeń, a później dowcipne historyjki dotyczące miejscowych plotek. Jego pierwsza powieść, wydana pod pseudonimem Georges Sim ukazuje się w 1921 r.: Au pont des Arches, petite histoire liégoise. 

W 1922 r. sprowadza się wraz ze swoją żoną – malarką Régine Renchon - do Paryża, i szlifuje swój warsztat pisząc powieści w odcinkach: detektywistyczne, erotyczne, melodramatyczne itp... Niemal dwieście powieści, przynajmniej tysiąc opowiastek i wiele artykułów ukazało się w latach 1923-1933.

W 1929 r. Simenon pisze swoją Sierszą powieść, której bohaterem jest Maigret: Pietr le Letton, która ukazuje się nakładem wydawnictwa Fayard w 1931 r. – komisarz Maigret szybko staje się bardzo popularna postacią. Simenon napisze w sumie 72 przygody Maigreta (jak i wiele zbiorów nowel), z których jako ostatnia ukaże się  Maigret i Monsieur Charles w 1972 r.

Nieco później, Simenon zaczyna pisać - jak je nazywa „powieści-powieści” lub „mocne powieści” – w sumie ponad 102 tytuły, począwszy od Relais d’Alsace (1931) aż po Innocents (1972) – a wśród nich m.in. La Maison du canal (1933), L’homme qui regardait passe les trains 91938), Le Bourgmestre de Fumes (1939), Les Inconnus dans la maison (1940), Trois chambres à Manhattan (1946), Lettre à mon juge (1947), La neige était sale (1948), Les Anneaux de Bicêtre 91963), itd. Równocześnie ze swoją działalnością pisarską wiele podróżuje, wyprowadza się z Paryża, by zamieszkać w regionie Charentes, później – w okresie II Wojny światowej - w departamencie Wandea. W 1945 opuszcza Europę i przenosi się na dziesięć lat do Stanów Zjednoczonych, tam poślubi Denyse Ouimet. Wraca następnie do Francji, lecz ostatecznie zamieszka w Szwajcarii. W 1972 r.  decyduje się zakończyć karierę pisarza. Poświęca się podyktowaniu  dwudziestu dwóch Dictées (Dyktanda), a następnie, po samobójstwie swojej córki Marie-Jo, redaguje olbrzymie Mémoires intimes, 1981).