|
Judith Arlt napisała dotąd dwie książki o Tadeuszu Konwickim, niniejsza praca jest trzecią, co nasuwa skojarzenia ze strategią autora Czytadła, komponującego swe utwory w trzyczęściowe sekwencje. Pisząc o Konwickim, Judith Arlt delikatnie stylizuje, buduje wywód tak, by przypominał on swój przedmiot, by w narracji naukowej ( organizacji tekstu, stylistyce, składni, leksyce) rozpoznawalne stawały się chwyty, które uważnemu Czytelnikowi kojarzyć się będa z charakteryzowaną w książce prozą artystyczną. Judith Arlt pisze o Konwickim i o sobie-w roli badaczki Konwickiego. Autorka raz po raz wypada z kolein klasycznej narracji naukowej i zbacza w stronę anegdotyczności, fabularności, autobiograficzności. Wtedy właśnie styka sie z fikcyjnym Kojranem, tym bratem-bliźniakiem Konwickiego. Wchodzi w przestrzeń fikcji, staje się częścią świata, którym zarządza Mistrz. SPIS TREŚCI Wstęp Podziękowania Wykaz skrótów I. Formy narratorskiego "ja" I.1. Kompetencja I.2 Rozszczepienie struktury narracyjnej I.3. Oddawanie głosu II. Formy eseistycznego "ja" II.1 "O sobie nie warto" - Kalendarz i klepsydra (1976, 2005) II.1.1. Instancja nagłówkowa II.1.2. Rok 1974 II.1.3. "O sobie nie warto" II.2. "Ale to nie byłem ja" - Wschody i zachody księżyca (1982) II.2.1. Bez cenzury II.2.2. Rok 1981 II.2.3. "Ale to nie byłem ja" II.3. "Ja jestem podobny do was wszystkich" - Nowy Świat i okolice (1986) II.3.1. Rutyna II.3.2. Nowy Świat II.3.4. "Ja jestem podobny do was wszystkich" III. "Ja" Konwickiego III.1. Portret zbiorowy III.2. Bóg konstelacji III. 3 J.A. |