• Rozszerzone i zaktualizowane kompendium wiedzy o dziennikarstwie i mediach
• Obejmuje swoim zakresem historię i teorię mediów, genologię, retorykę i etykę dziennikarską, zagadnienia warsztatowe, prawo prasowe i autorskie oraz cenzurę
• Objaśnia procesy, tendencje  i zjawiska zachodzące w świecie mediów oraz ukazuje zawód dziwnnikarza i jego metody pracy na tle zawodów pokrewnych (rzecznik prasowy, public relations, reklama)
• Uwzględnia uwarunkowania polityczne, ekonomiczne, prawne i technologiczne mediów oraz ich konsekwencje w komunikacji społecznej
• Prezentowane zjawiska i zagadnienia sytuuje w szerokim kontekście cywilizacyjno-kulturowym

Kompendium najważniejszych pojęć i zagadnień przydatnych studentom historii sztuki - czym zajmuje się historia sztuki?

- warsztat historyka sztuki: analiza formalna i analiza kontekstualna

- jak pisać prace z histroii sztuki?

- jak poradzić sobie z egzaminem z historii sztuki?

- dzieje historii sztuki      

Od połowy XX stulecia refleksja o poetyce tekstów literaturoznawczych konkuruje z ich tradycyjnymi uporządkowaniami wedle metod i problemów. Towarzyszy jej formuła „literaturyzacji" wiedzy, traktowana jako symptom ponowoczesności. Jeśli tak, to dwudziestowieczna wiedza o literaturze osiągnęła kondycję ponowoczesną już w momencie krystalizowania się swojej nowoczesnej postaci. Drugą literaturoznawczą awangardę teoretyczną można w każdym razie śmiało wywieść z dokonań awangardy Pierwszej.

Formułę literaturyzacji wiedzy o literaturze można jednak rozumieć jako nazwę takiego podejścia do wypowiedzi naukowej, jak do wypowiedzi uznawanej za literacką - określanej przez to, kto, gdzie, kiedy, po co, do kogo i w jaki sposób mówi. Książka proponuje takie podejście do tekstów literaturoznawców urodzonych w regionie wschodnio- i środkowoeuropejskim około roku 90. XIX wieku, z pokolenia pionierskiego i założycielskiego wobec następnych. Nie wszystkie ich utwory weszły do literaturoznawczego kanonu. I te pominięte, i te z kanoniczne obejmuje nazwa „literaturoznawczych dyskursów możliwych" - możliwych do zaistnienia i możliwych do ponownego odczytania, które pozwoli im zaistnieć jako wypowiedziom kulturowym.

Prof. dr hab. Danuta Ulicka - kierownik Zakładu Teorii Literatury i Poetyki w Instytucie Literatury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego,  autorka książek: Ingardenowska filozofia literatury. Konteksty (1992), Oblicza samotności. Szkice o egzystencjalizmie (1996), Granice literatury i pogranicza literaturoznawstwa. Fenomenologia Romana Ingardena w świetle filozofii lingwistycznej (1999), tłumaczka. rozpraw M. Bachitna, S. Awierincewa, W. Proppa, O. Freudenberg  i utworów R. Pogodina, A. Płatonowa, W. Jerofiejewa, A. Sacharowa.

Ćwierć wieku przeleżał ten Raport w archiwum Ośrodka Badań Prasoznawczych - od roku 1990 jednostki organizacyjnej Uniwersytetu Jagiellońskiego - wprawdzie niezamknięty przed zaintersowanymi, ale dostępny tylko w postaci maszynopisu. A jest to - moim zdaniem - dokument znacznej wartości.

Opiera się on na sumiennych, nieocenzurowanych badaniach empirycznych: zarówno na masowych ankietach i sondażach opinii grudnia 1980 r. oraz kwietnia, maja, czerwca i początku grudnia 1981 r., jak i na pogłębionych eksperymentach wywiadach środowiskowych i rodzinnych, zapisach obserwacji uczesniczących, a także na systematycznych analizach zawartości ówczesnych mediów i dokumentów życia społecznego.

Zamówienia na tę pozycję będą realizowane od lutego 2008.