Książka jest wymownym świadectwem żywotności teorii psychoanalitycznej Freuda w rodzimych kręgach filozoficznych, humanistycznych i psychiatrycznych. Znalazły się w nim prace autorów co najmniej trzech pokoleń, reprezentujących dzisiaj różne szkoły, orientacje i tradycje. Zbiór przynosi interesujące spojrzenie na wiele aspektów tej teorii, jej różnorodne oddziaływania na myśl filozoficzną, psychiatryczną i socjologią XX wieku.

"Filozofia i Wszechświat" to pierwsze wydanie zebranych pism filozoficznych ks. Michała Hellera, znanego kosmologa, filozofa i teologa. Artykuły zamieszczone w książce zostały tak ułożone, aby dać spójny i całościowy obraz filozoficznych poglądów Autora.
Czytelnicy, wraz z Autorem, zagłębiają się w poszukiwanie odpowiedzi między innymi na takie pytania jak: czym jest nowa filozofia przyrody?; co łączy fizykę i metafizykę?; co to są prawa przyrody?; jaka jest natura czasu i przestrzeni?; co znaczy, że świat jest matematyczny?; dlaczego istnieje raczej coś niż nic?; dlaczego wiedza o świecie jest ważna dla filozofii człowieka?
Jako kosmolog, twórczy badacz globalnej struktury wszechświata, Michał Heller podejmuje również kwestie nieskończoności w kosmologii oraz początkowej osobliwości, które konfrontuje z ideą stworzenia Wszechświata przez Boga. Pyta, jakiego rodzaju układem dynamicznym winien być Wszechświat, by mógł się w nim związać dynamiczny proces biologicznej ewolucji.

Książka jest pierwszą w Polsce naukową monografią zjawiska kłamstwa. Bada jego miejsce w przestrzeni mentalnej jednostki oraz rolę w komunikacji międzyludzkiej. Tradycyjnie sięga do logiki i filozofii języka, aby rozważyć stosunek kłamstwa do prawdy, fikcji i fałszu, przede wszystkim wchodzi jednak na terytoria interdyscyplinarne. Rozpatruje kłamstwo z perspektywy współczesnego językoznawstwa - semantyki i teorii aktów mowy, łączonych z kognitywizmem, następnie z psychologią. Takie zespolenie metodologiczne stwarza możliwość sformułowania zasad retoryki kłamania, stanowiącej nieodłączny składnik naszych codziennych konwersacji. W skład tej retoryki wchodzą takie strategie komunikacyjne jak:sądy nierzetelne, fałszywe wnioskowania, zwodnicze przemilczenia, zatajenia, półprawdy, pochlebstwa, kłamstwa grzecznościowe oraz kłamstwa niewerbalne w różnych odmianach i funkcjach.

Michał Heller - Laureat Nagrody Templetona, jednej z najbardziej prestiżowych nagród na świecie, przyznawanej za przerzucanie pomostów między nauką a religią.

Zamówienia będą realizowane od 17 marca 2008

Drzemie w nas potężny, nie do końca zrozumiały, instynkt rozumienia. Chcielibyśmy wszystko do końca pojąć, wyjaśnić, udowodnić. Żeby nie było nic, co by nie pozostawało bez racji, i to racji usuwającej wszelki niepokój wątpienia, wszelkie znaki zapytania. Im rzecz donioślejsza, tym bardziej chcemy ją wyjaśnić, zlikwidować jakikolwiek cień podejrzenia, że mogłoby być inaczej. Taka tęsknota do "ostatecznych wyjaśnień" sama nie jest do końca zrozumiała, a gdy chcemy ją zrozumieć, nieuchronnie narzuca się pytanie: co to znaczy "zrozumieć"?

Przed problemem odpwiedniego przygotowania do pobytu za granicą staje wiele osób: ludzie biznesu, wysyłani na zagraniczne placówki, firmy, osoby poszukujące za granicą nowych możliwości zarobkowania, a także ludzie młodzi, studiujący na zagranicznej uczelni w ramach dłuższego lub krótszego stypendium.

Niniejsza praca traktuje właśnie o związanych z odmiennością kultur i kulturowych środowisk procesach adaptacyjnych, mających miejsce podczas pobytu za granicą, o trudnych momentach w czasie ich przebiegu oraz o możliwości wspierania pozytywnych, a łagodzenia negatywnych elementów zagranicznego pobytu, poprzez odpowiednie szkolenia, przyczyniające się do rozwoju międzykulturowej kompetencji.

FREUDYSTA?

PREEGZYSTENCJALISTA?

WIZJONER NOWEGO TEATRU?

TEORETYK NIESCENICZNEJ KONCEPCJI CZYSTEJ FORMY?

Podobno jeden z reżyserów radził aktorom, aby zamiast sie wikłać w tłumaczenie poważnych zawiłości od razu walili w pysk nazbyt dociekliwego delikwenta...

Nic lepiej nie uzmysławia Tajemnicy Istnienia niż doznanie bezpośrednie, więc może Witkacy przyjąłby z aprobatą ów gest solidarności artystycznej, że jednak "intelektualnym lafiryndom" taka odpowiedź nie wystarcza, w książce Czysta forma i bebechy próbuję przyjrzec się raz jeszcze dramatopisarskim paradoksom Witkiewiczowskiej "jedności w wielości"