Media nie istnieją bez odbiorcy i łączą się silnie z jego życiem. Dają mu poczucie nowości zmieniając się szybko w ciągu jego uświadamianej współczesności. Starszym z nas zapisały się w pamięci jako prasa drukowana i ją nauczyliśmy się utożsamiać z mediami. Tymczasem pojawiały się i pojawiają coraz nowsze i inne: radio, telewizja, różne ich odmiany i warianty. Internet. Wkrótce okazuje się, że są to nadal te same media, pełniące bardzo podobne funkcje. Bo one zmieniają się, ale nie znikają. Ich żywotność pozwala im mocno wkroczyć w środowisko czytelnika, słuchacza, widza, lecz po pewnym czasie ich urok słabnie, a samo życie wskazuje mediom ich właściwe miejsce, udomawia je.

Autor bada media od ponad pół wieku, a to od pewnego majowego dnia 1959 roku, kiedy został jednym z pierwszych pracowników Ośrodka Badań Prasoznawczych w Krakowie.

Zebrane w tomie prace pochodzą z różnych lat i nigdzie nie ukazały się w formie książkowej. Ukazują media trzech światów: realnego socjalizmu, stosunków międzynarodowych i lat globalizacji. Mimo odmiennych czasów, miejsc i form są to te same media.

Publikacja przedstawia główne kierunki zmian w dziennikarstwie, w pojmowaniu funkcji przekazu dziennikarskiego (i generalnie: medialnych przekazów informacyjnych), a także roli dziennikarza - zmian, które dokonują się z jednej strony pod wpływem tzw. nowych mediów, z drugiej zaś wynikają z faktu, iż komunikaty typu informacyjnego krążą w przestrzeni określanej właściwościami takich mediów.

W coraz większym stopniu media staja się elementem kreacji rzeczywistości, regulowanej warunkami nie tylko rozwoju kultury, ale i gospodarki (konkurencja i komercja) oraz technologii. Miejsce faktów zajmują faktoidy, a opinia publiczna jest fantomem wywoływanym przez sondaże publikowane w mediach. Uświadomienie i analiza tego narastającego problemu jest właśnie tematem tej publikacji.

• Rozszerzone i zaktualizowane kompendium wiedzy o dziennikarstwie i mediach
• Obejmuje swoim zakresem historię i teorię mediów, genologię, retorykę i etykę dziennikarską, zagadnienia warsztatowe, prawo prasowe i autorskie oraz cenzurę
• Objaśnia procesy, tendencje  i zjawiska zachodzące w świecie mediów oraz ukazuje zawód dziwnnikarza i jego metody pracy na tle zawodów pokrewnych (rzecznik prasowy, public relations, reklama)
• Uwzględnia uwarunkowania polityczne, ekonomiczne, prawne i technologiczne mediów oraz ich konsekwencje w komunikacji społecznej
• Prezentowane zjawiska i zagadnienia sytuuje w szerokim kontekście cywilizacyjno-kulturowym

Ćwierć wieku przeleżał ten Raport w archiwum Ośrodka Badań Prasoznawczych - od roku 1990 jednostki organizacyjnej Uniwersytetu Jagiellońskiego - wprawdzie niezamknięty przed zaintersowanymi, ale dostępny tylko w postaci maszynopisu. A jest to - moim zdaniem - dokument znacznej wartości.

Opiera się on na sumiennych, nieocenzurowanych badaniach empirycznych: zarówno na masowych ankietach i sondażach opinii grudnia 1980 r. oraz kwietnia, maja, czerwca i początku grudnia 1981 r., jak i na pogłębionych eksperymentach wywiadach środowiskowych i rodzinnych, zapisach obserwacji uczesniczących, a także na systematycznych analizach zawartości ówczesnych mediów i dokumentów życia społecznego.

Książka składa się z 23 artykułów. Jedenaście dotyczy mediów, reszta - języka. Tematyką dominującą w całym zbiorze są media, bo niemal wszystkie teksty o języku odnoszą się do używania go w komunikacji medialnej, przeważnie w wypowiedziach prasowych, a więc tym samym również można je uznać za teksty o mediach.