Paryż należy niewątpliwie do najpiękniejszych miast świata. Dumni są ze swojej stolicy Francuzi, podążają od wieków do niego cudzoziemcy. Doczekał się wspaniałej legendy jako miasto artystów i poetów, nadsekwańskich bukinistów i  włóczących się po ulicach clochardów, jako miasto pełne  skarbów sztuki, Notre Dame i Louvre'u, Montmartre i Montparnasse... Autor niniejszej książki miał szczęście mieszkać w tym mieście przez cztery lata. Pracował w latach 1984-1988 w Institut National des Langues et Civilisations Orientales jako lektor i wykładowca języka oraz literatury polskiej. Skorzystał z nadarzającej się okazji, aby przygotować w oparciu o materiały znajdujące się w tamtejszych bogatych archiwach i bibliotekach prace, które zebrał w niniejszym tomie. Oprócz „Dziennika paryskiego", znajdzie Czytelnik w tej książce szereg studiów o życiu polskiej kolonii w Paryżu na przełomie XIX-XX w., ale także o dziejach Biblioteki Polskiej w Paryżu, o paryskiej  przygodzie „Halki" Moniuszki czy o kłopotach paryskich Tadeusza Boya Żeleńskiego. Książka jest drugim - po „Mojej Portugalii" -  ogniwem przygotowanego przez Autora  „tryptyku europejskiego". Część trzecia pt. „Moja Prowansja" ukaże się niebawem.

Książka ta, to zbiór trzech esejów najwybitniejszego historyka holenderskiego, Johana Huizingi, znanego u nas z monumentalnej monografii Jesień Średniowiecza, pracy, Homo ludens, czy biografii Erazma z Rotterdamu. W szkicach tych ukazujących się po polsku po raz pierwszy, Huizinga omawia rozmaite uwarunkowania, które w ciągu zaledwie kilkudziesięciu lat doprowadziły do tego, że na bagnach Holandii rozkwitło nagle nowe państwo - potężne imperium handlowe i powstał nowy naród - Holendrzy, twórcy jednego z najciekawszych i najbardziej oryginalnych modeli kultury w siedemnastowiecznej Europie.

Dzieło jednego z najbystrzejszych i niezależnych intelektualistów, Opowieść o dwóch utopiach Paula Bergmana, opowiada w "przejrzysty, często zabawny sposób" (Washington Post) cztery epizody z politycznej historii generacji: światowy radykalizm studentów roku 1968 i lat następnych, narodziny wyzwolenia gejów i współczesnej świadomości politycznej, antykomunistyczną historię pokolenia 1968 w bloku wschodnim, idee i samokrytycyzm myślicieli w Ameryce i Francji, którzy żyli w czasach tamtych wydarzeń i debatowali nad ich znaczeniem.

Paul Bergman pisze o polityce i literaturze dla The New Yorker, The New Republic, Dissent oraz innych.

Jest redaktorem Debating P.C. oraz Blacks and Jews.

  Drugi tom serii przedstawiającej dzieje sztuki projektowania ogrodów w różnych, historycznie uporządkowanych epokach cywilizacyjno-kulturowych i w perspektywie kultury symbolicznej i filozofii kultury. Tym razem autorzy prezentują założenia ogrodowe typowe dla cywilizacji zachodniej, grupując swe rozważania według czterech fundamentalnych kategorii: Kosmos, Religia, Natura i Miasto. Tak zakreślone granice oznaczają prezentację w jednym tomie dwudziestu pięciu wieków krzyżowania się i przenikania idei od czasów starożytnej Grecji i Rzymu, poprzez kulturę bizantyjską, humanizm renesansowy, labirynt ogrodów barokowych i ogrody klasycystyczne, po dziewiętnasto- i dwudziestowieczne ogrody miejskich przestrzeni publicznych.

Ta pięknie ilustrowana książka zawiera opis 1300 najbardziej znanych gatunków drzew na świecie - od majestatycznych sekwoi po małe drzewka ogrodowe. Można ją traktować jako przewodnik do pracy w terenie lub jako podręcznik wprowadzający czytelnika w cykl życia drzew, ich środowisko oraz cechy charakterystyczne rozmaitych gatunków.

Każdej z części drzewa - korze, pniu, liściom, szyszkom, kwiatom i owocom - poświęcono osobny dział, wyjaśniając odgrywaną przezeń rolę.

Osobno omówiono strefy klimatyczne, w których występują drzewa - od mroźnej tajgi po pustynne równiny.

Opisy ułatwiają rozpoznawanie poszczególnych gatunków w ich naturalnym środowisku. Wybrane cechy charakterystyczne drzew zilustrowano pięknymi fotografiami.

„Chciałem wiedzieć, dlaczego chciano mnie zabić. To była prawie sprawa osobista". Tak odpowiadał Leon Poliakov na pytanie, dlaczego zajął się antysemityzmem.

Niniejsze dwutomowe wydanie Historii antysemityzmu nie jest tylko wydaniem skróconym czterotomowego dzieła, które ukazało się w latach 1956 - 1977. Ta nowa, skorygowana, uzupełniona i uaktualniona wersja, w której Léon Poliakov zrezygnował z kilku fragmentów i z przypisów, stanowi bez wątpienia najważniejsze dzieło naukowe na temat antysemityzmu.

Pierwszy tom obejmuje okres od starożytności do czasów nowożytnych.

Drugi tom rozpoczyna europejskie oświecenie, a kończy - szaleństwo ludobójstwa.

Historia teatru i dramatu włoskiego jest pierwszą tego typu polską publikacją, skierowaną nie tylko do miłośników włoskiego teatru czy studentów italianistyki, ale także do szerokiego grona odbiorców. Zamiarem Autorów było określenie głównych linii rozwoju teatru włoskiego, na tle szerszego kontekstu społeczno-politycznego i kulturowego w powiązaniu z teatrem europejskim oraz omówienie twórczości najważniejszych artystów i ich dzieł, choć z oczywistych względów nie znalazły się w tym opracowaniu wszystkie nazwiska ludzi teatru, którzy zasłużyli się dla włoskiej sceny.