|
|
 |
|
 |
|
| Kategoria : |
|
|
|
Jak czytać malarstwo. Rozwiązywanie zagadek, rozumienie i smakowanie dzieł Dawnych Mistrzów
Autor : Patrick de Rynck
tłum. : Piotr Nowakowski
Rok wydania : 2005
ISBN : 83-242-0580-2
58.50 zł |
|
|
Cena detaliczna: 65,00 PLN
format: 170 mm x 240 mm, twarda oprawa, ilość stron: 363
JUŻ WKRÓTCE:
Jon Thompson
Jak czytać malarstwo współczesne
CO ujawnia "obraz w obrazie", widoczny w "Liście miłosnym" Vermeera?
DLACZEGO cytryny były tak popularne we martwych naturach epoki renesansu?
DLACZEGO przedstawienie bogini Pax w obrazie Rubensie "Minerwa chroniąca Pax przed Marsem" uchodzi za wyjątkowe?
Znakomity podręcznik dla amatorów sztuki oraz bywalców muzeów! Prawdziwe znaczenie arcydzieł malarskich kryje się w bogactwie zastosowanych przez twórców symboli, tematów i motywów, które nierzadko umykają oku współczesnego widza. Brak szczegółowej wiedzy z zakresu mitologii greckiej, rzymskiej, folkloru oraz teologii chrześcijańskiej- tak żywych w umysłach dawnych twórców i ich publiczności- znacząco utrudnia interpretację zawartych w obrazach metafor i podtekstów. Książka Patricka de Ryncka kieruje uwagę czytelnika ku pozornie nieistotnym detalom obecnym w dziełach Giotta, Botticellego, El Greca, Michała Anioła, Vermeera i wielu innych. Zwięzłe, lecz konkretne objaśnienia znaczeń poszczególnych obrazów zostały uzupełnione o ponad 900 barwnych reprodukcji, umożliwiając zarówno interpretację, jak i podziwianie kanonu dzieł sztuki zachodniej.
recenzja książki:
Dziennik Polski
"Nareszcie udało się to, o czym wszyscy my, nieprofesjonalni miłośnicy sztuki, marzyliśmy w skrytości i ze wstydem. Oto do księgarń trafił elementarz dla tych, którzy chcą wiedzieć dużo o malarstwie, a bali się dotąd zapytać.
Książka zbudowana jest jak zwyczajny przewodnik - zamiast jednak długiego i obszernego wstępu tłumaczącego metodologię i założenia pracy, od razu mamy do czynienia z przykładami ilustrującym sposób prowadzenia wykładu przez autora. Na poszczególnych stronach znalazły się więc reprodukcje ponad stu dzieł mistrzów włoskich, holenderskich, niemieckich i hiszpańskich. Obrazom towarzyszy tekst skrupulatnie komentujący poszczególne fragmnety obrazu.
Autor, populatyzator wiedzy z zakresu kultury antycznej i malarstwa, z erudycją i konieczną w tym przypadku cierpliwością tłumaczy poszczególne zagadnienia i odniesienia. Odkrywa w ten sposób co widniało u stóp śpiącej Wens z obrazu Giorgioniego i Tycjana, zwraca uwagę na cień wbitego gwoździa na Mleczarce Johannesa Vermeera oraz na mocno zaznaczone, strzeliste konary drzew w Schadzce Jean-Honore Fragonarda...
Mnóstwo anegdot i zaskakujących komentarzy zamknął na prawie 400 stronach pięknie wydanego tomu - w Polsce nakładem krakowskiego Universitasu - Patrick de Rynck. Książka osiągnęła rekordowe jak na tak specjalistyczne wydawnictwo nakłady. Nie ma się zresztą czemu dziwić. Satysfakcja i pożytek z lektury - gwarantowane."
(MW)
Stosunkowo niewielki dorobek Johannesa Vermeera z Delft (do naszych czasów przetrwało tylko około 35 jego obrazów) składa się w większości z dzieł ukazujących prostych ludzi w zwyczajnych wnętrzach. Płótna Vermeera wyróżnia jednak mistrzowskie wyczucie naturalnego światła, padającego zazwyczaj z jednej strony sceny, oraz niewymuszone, naturalne pozy bohaterów - cechy, których znakomitym przykładem jest Mleczarka. Zgodnie z duchem holenderskiej tradycji malarskiej XVII w. temat dzieła nie jest tu najistotniejszy: patrzymy raczej na swego rodzaju „martwą naturę z człowiekiem" - studium rozmaitych powierzchni oraz efektów optycznych. Vermeer udoskonalił naturalizm, którego prekursorami byli artyści tacy jak Caravaggio; to dzięki niemu jesteśmy w stanie na nowo odkrywać sceny z życia codziennego.
|  | Młoda kobieta, w odzieniu barwy białej, żółtej, niebieskiej i czerwonej, stoi w pustym pokoju, skupiona na przelewaniu mleka do miski. Niska perspektywa dziełaa przydaje postaci kobiety wrażenia krzepy Przez umieszczone w lewym górnym narożniku okno pada światło słoneczne. |  | Detale dzieła mają akcentować realizm kompozycji: warto zwrócić uwagę na jasno oświetloną dłoń ukazaną na tle ciemnego fragmentu ściany, strumień mleka, pęknięte kwatery szkła w oknie oraz cień gwoździa wbitego w ścianę. Na obrazach Vermeera światło służy rozmyciu konturów przedmiotów i postaci, co powoduje płynne przenikanie się rozmaitych powierzchni. |  | Stojący na stole kosz pełen chleba, koloński kufel oraz miska tworzą (wraz z kilkoma luźno leżącymi bułkami oraz błękitnym obrusem) prostą martwą naturę śniadaniową . Vermeer stosuje specjalną technikę - drobne dotknięcia pędzla - by podkreślić efekt światłocienia i wzmóc realizm kompozycji. |  | Błękitne kafle cokoliku zostały ozdobione amorkami, zaś na drewnianej podłodze stoi grzejnik do stóp . Jeśli potraktować malarstwo jako sztukę przekształcania trzech wymiarów w dwa – przy zachowaniu iluzji trójwymiarowej przestrzeni – to Vermeera można uważać za jednego z jej największych mistrzów. |
 |
Kupujący tę książkę wybierali także: |
|
|
 |
 |
 |
|
|
|
ydawnictwo
la Mediów
trona główna
siążki A-Z
ak zamawiać
ktualności
